Jan Śniadecki
1756-1830
Polski astronom, matematyk, geograf i filozof, brat J. Śniadeckiego. Jeden z najwybitniejszych uczonych okresu oświecenia. Kształcił się w Akademii Krakowskiej, a także w Getyndze i Paryżu. Od 1781 profesor Akademii Krakowskiej, założyciel Obserwatorium Astronomicznego i Stacji Klimatologicznej w Krakowie (1792-1803). W 1806-1825 profesor, w 1807-1815 rektor uniwersytetu w Wilnie, a także dyrektor obserwatorium astronomicznego. W 1801 członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk, w 1808 członek Petersburskiej Akademii Nauk. Opublikował "Geografię, czyli opisanie matematyczne i fizyczne Ziemi "(1804). Jako jeden z pierwszych uczonych polskich przeciwstawił się filozofii spekulatywnej, oderwanej od empirycznych podstaw. Filozofię rozumiał jako psychologiczne badanie struktury umysłu. Twórca polskiej terminologii matematycznej i astronomicznej. Odkrył (niezależnie od H.W. Olbersa) planetoidę Pallas. Pionier rachunku prawdopodobieństwa w Polsce. Zwolennik uniezależnienia moralności i nauki od religii. Przeciwnik romantyzmu, zwolennik klasycyzmu ("O pismach klasycznych i romantycznych", w "Dzienniku Wileńskim" 1819). Główne dzieła: "Filozofia umysłu ludzkiego" (1821) oraz wydany na podstawie rękopisu: "Ród ludzki" (1959).
Jędrzej Śniadecki
1768-1838
Polski chemik, lekarz, fizjolog, publicysta polski, brat J. Śniadeckiego. Profesor Szkoły Głównej w Wilnie: w latach 1797-1822 - chemii, w 1826-1832 - medycyny, od 1832 - Akademii Medyczno-Chirurgicznej. W 1819 współzałożyciel Towarzystwa Szubrawców, założyciel Towarzystwa Lekarskiego Wileńskiego. Pracował nad teorią procesów rozpuszczania. Odkrył ruten (nazwany przez niego westem w pracy "Rozprawa o nowym metalu w surowej platynie odkrytym", 1808), odkrycie nie zostało jednak oficjalnie potwierdzone. Wprowadził polskie słownictwo chemiczne, napisał pierwszy oryginalny podręcznik chemii w języku polskim:" Początki chemii" (tom 1-2, 1800). "Nowatorska Teoria jestestw organicznych" (tom 1-2, 1804-1811) miała wiele wydań, także obcojęzycznych.
Johann Wolfgang von Goethe
1749-1832
Patron historyczny budynku szkoły
Niemiecki poeta, dramaturg, prozaik, filozof, przyrodnik i polityk — jedna z najważniejszych postaci kultury europejskiej. Autor "Cierpień młodego Wertera" (1774) i "Fausta" (1808/1832), dzieł, które ukształtowały literaturę światową. Jako minister w Weimarze łączył twórczość literacką z działalnością państwową i badaniami naukowymi. Był czołową postacią niemieckiego klasycyzmu weimarskiego i jednym z prekursorów romantyzmu.
Budynek, w którym mieści się dzisiejszy Zespół Szkół Technicznych, nosił przed wojną nazwę Goethe Schule — na cześć wielkiego poety. Przedwojenna szkoła średnia przy ulicy Janka Krasickiego (dziś ul. Hoffmanna) została przejęta w roku szkolnym 1949/1950 przez Szkołę Budowy Maszyn, dając początek dzisiejszemu ZST. Goethe pozostaje patronem historycznym gmachu szkoły, obok Jana i Jędrzeja Śniadeckich — oficjalnych patronów Zespołu Szkół Technicznych.
